Header Ads

Ένα απόγευμα στου Νίκου Βέρτη


Είναι από τους ανθρώπους που πρέπει να είσαι εμπαθής για να μην συμπαθήσεις. Ο Νίκος Βέρτης μίλησε στο Esquire Ιανουαρίου που κυκλοφορεί λίγο πριν ξεκινήσει την πρόβα του στο Κέντρο Αθηνών, για την επιτυχία, τα τραγούδια, τις γυναίκες, το χρήμα και άλλα αντρικά ζητήματα.

Ακολουθεί απόσπασμα από τη συνέντευξή του.

Είσαι ένας από τους ελάχιστους πλέον τραγουδιστές που κρατάνε ένα ολόκληρο μαγαζί μόνοι τους. Πόσες σεζόν το κάνεις αυτό;
Από το 2003, αν θυμάμαι καλά; Δώδεκα χρόνια πάνω κάτω συν δύο χρονιές στη Θεσσαλονίκη. Στο ξεκίνημά μου στην Αθήνα ήμουν μία σεζόν με την Πέγκυ Ζήνα κι έπειτα σόλο.

Άρα, είναι μονόδρομος πλέον για σένα το one-man show;
Όχι, καθόλου. Αλλά ακόμα νιώθω ότι θέλω να κάνω αυτό, μου αρέσει. Μπορεί να ξυπνήσω αύριο και να αλλάξω γνώμη, δεν ξέρω. Μπορεί να περάσουν κι αρκετά ακόμα χρόνια βέβαια.

Έχει τύχει να απορρίψεις κομμάτι και να γίνεται επιτυχία από άλλον;
Έχει συμβεί να μου φέρουν δύο τραγούδια συγκεκριμένα τα οποία, με το που τα άκουσα, ήξερα ότι θα γίνουν επιτυχίες, αλλά δεν ταίριαζαν σ’ εμένα. Το είχα πει στο συνθέτη τους, και μάλιστα του πρότεινα και σε ποιον να τα δώσει. Κι εγώ έχω πάρει κομμάτια που τα έχουν απορρίψει άλλοι, το «Πες το μου ξανά», το «Πώς να το εξηγήσω».

Έχεις κάτσει ποτέ Χριστούγεννα ή Πρωτοχρονιά χωρίς να δουλεύεις;
Απ’ όσο θυμάμαι, γιορτές έχω να κάτσω χωρίς να δουλεύω καθόλου από τα 14 μου. Αλλά περνάω καλά πάντα.

Έχεις παντρευτεί τη δουλειά σου κανονικά.
Ίσως αυτός είναι ο πιο σημαντικός λόγος που δεν έχω παντρευτεί ακόμα. Γιατί δε θέλω να λείπω όλη την ώρα, θέλω να είμαι εκεί όταν θα μεγαλώνουν τα παιδιά μου. Ακόμη νιώθω ότι έχω δυνάμεις να δουλεύω πολύ. Έχω περάσει βέβαια δύο φάσεις στη ζωή μου που είχα χαλαρώσει τις μηχανές λόγω υπερκόπωσης – τη μία φορά έπαθα, την άλλη έφτασα στα πρόθυρα. Όταν πιάνω κόκκινα, πατάω φρένο. Αλλά κοιτώντας το μέλλον, δεν μπορώ να με φανταστώ χωρίς οικογένεια και παιδιά.

Διαβάστε ολόκληρη της συνέντευξη στο Esquire Ιανουαρίου που κυκλοφορεί.




Από το Blogger.